Gevonden inspiraties

Me-management, ga de uitdaging aan!

Focus houden, time management en zichtbaarheid. Het zijn de termen die je als ondernemer om de oren vliegen tezamen met tips, ideeën, checklists en stappenplannen.

Zijn ze overbodig? Nee, zeker niet, ze zijn zeker nodig. Zonder ideeën en tips geen zichtbaarheid en zonder planning en doen geen onderneming.

Het ondergeschoven kind als ondernemer is het me-management. Met andere woorden, kun jij jezelf wel managen? Weet je wie je bent en wat je werkelijk wilt?

Hoe kun je ondernemen als je niet weet waar je naar toe wilt? In het blog ‘Gegronde excuses’ benoemde ik kort het baken op de kust. De vraag is dan: welk baken en wiens kust?

Geen excuus

Als je baken in de mist staat is dat geen excuus om niet te beginnen. Je weet daar ergens is het eiland van mijn dromen en je gaat varen. Je vertrekt dus met de kennis die je hebt en gaandeweg je reis ontdek je wat werkelijk het eiland van je dromen is en trekt de mist op.

Mist verdwijnt door het stijgen van de temperatuur of door de wind. Tijdens ondernemen doe je dat ook met jezelf. Word warm van de antwoorden op onderstaande vragen en zet je innerlijke ventilator aan om jouw mist te verwaaien.

  1. Waar word ik blij van?
  2. Waar wil ik zijn in de toekomst?
  3. Wat is de eerste stap die ik neem?

En gedurende de reis kijk je of de antwoorden kloppen met dat wat je wilt bereiken, ondertussen sta jij aan het roer van je onderneming.

  • Ga je voor de wind recht op je doel af?
  • Of laveer je tegen de wind in naar je doel?
  • Of ben jij er zo een die regelmatig in een windstilte ligt te dobberen en niet meer weet welke kant je ook al weer op gaat?

Waar leidt me-management naar toe?

Dat laatste, dobberen in windstiltes, overkwam mij ook. Ik vind heel veel dingen leuk, ben van vele markten thuis, stap overal op af en laat mij graag afleiden door ideeën en enthousiasme van anderen.

Tot ik mijzelf afvroeg, waar wordt ik blij van, waar krijg ik energie van, wat is mijn hartenwens en waar leidt dat naar toe. Wat wil ik werkelijk.

Onderstaand verhaaltje geeft inzicht.

Een visser in Mexico zat heerlijk op het strand, starend over de zee. Zijn vangst van die ochtend was verkocht op de markt. Een Amerikaan liep langs ging naast hem zitten en vroeg of hij niet moest werken. “Nee”, zei de Mexicaan, “ik ben visser en dat heb ik vanochtend al gedaan.”

“Maar als je nu meer gaat vissen, kun je een grotere boot kopen en nog meer vissen vangen,” raadde de Amerikaan aan. “Dan kun je nog een boot kopen, met nog meer mensen die voor je vissen. Het maakt je heel rijk.”

“Wat moet ik met al dat geld” vroeg de Mexicaan.

“Dan kun je heerlijk op het strand zitten en over de zee uitkijken” was het antwoord van de Amerikaan.

“Wat doe ik dan nu?” was de reactie!

Uitdaging

Als je bovenstaande leest wie kies je dan? Wie zou jij willen zijn en waarom?

De Mexicaan geniet elke dag van de zee. De Amerikaan heeft eerst heel veel werk verzet voor hij van de zee kan genieten. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?

Waarom kiezen velen voor de Amerikaan? Of: waarom prefereren velen de Mexicaan maar handelen ze als de Amerikaan?

Het antwoord laat ik in het midden. Wat ik wel naar voren haal is dit:

Als jij niet weet wat je wilt in je leven en met je onderneming, blijf je dobberen.

Als je daarvan geniet, lekker blijven dobberen. Als het je frustreert, onderneem dan actie en ga je bovenstaande vragen beantwoorden. Dan weet je bij iedere keuze weer welke kant jij jouw roer op zet.

Op jouw reis!

Michaëla Wierdsma


PS: in mijn boek ‘Smelt die ijsberg!” staat jouw reis centraal. Wil jij dat boek in de kerstperiode als inspiratiebron gebruiken, klik dan op deze link en ontvang het boek GRATIS in je brievenbus. Je betaald met de couponcode December17 alleen de verzend- en administratiekosten

PS: Deel dit artikel met je Facebook vrienden- en volgers, LinkedIn contacten en Twittervolgers via de share knoppen, zodat ook zij voordeel hebben van deze materie. 

Gegronde excuses

Excuses om niet te doen

Als ondernemer weet je: DOEN is het woord in ondernemersland. Dat geldt natuurlijk ook voor zichtbaar zijn. In het blog ‘Hoezo zichtbaarheid?’ schreef ik al over de etalage van jouw winkel.

Afgelopen jaren als ondernemers coach heb ik talloze excuses gehoord om niet te doen. Zowel op zakelijk als op persoonlijk gebied.

  • Ik heb geen tijd
  • Ik weet niet waar te beginnen
  • Wie ziet mij nou
  • Ik heb tijd genoeg maar ik kom niet tot werken
  • Mijn kinderen gaan voor
  • Ik ben niet handig met computers
  • Er is ‘iets’ dat mij tegenhoudt, ik weet niet wat
  • Dit is niks voor mij
  • Ik kan niet schrijven
  • Ik heb geen mailinglijst

Etcetera etcetera

Wat heb je wel?

Al die excuses zijn zo ontzettend terecht. Het kan best zijn dat dit allemaal op jou van toepassing is. Het zijn vooral ‘nieten’ die ik als excuses tegenkom. Wat zijn dan de ‘wellen’ als (startende) ondernemer?

  • Kennis: over je product
  • Een verhaal: over hoe je tot dat product gekomen bent
  • Een mond om dat verhaal te vertellen
  • Vingers om dat verhaal te typen

Het enige excuus dat je dan nog hebt is niet kunnen kiezen. En niet kiezen is ook een keuze.

Als je altijd blijft doen wat je deed, krijg je wat je altijd kreeg!

Baken aan de kust

Met mijn klanten kijk ik naar hun baken aan de kust. Hun stip op de horizon. Om in de termen uit mijn boek ‘Smelt die ijsberg?’ te blijven: Maak van dat baken een eiland en ga er in gedachten wandelen.

  • Wat zie je daar?
  • Wat beleef je daar?
  • Wat wil je daar bereikt hebben?
  • Wat voel je als je daar wandelt?
  • Welke woorden komen er bij jou op?
  • Word je daar blij van?
  • Geeft het jouw energie?

Jouw baken, jouw eiland, moet jou zo enthousiast maken dat, bij het maken van al je keuzes, die in overeenstemming zijn met jouw droom en jouw missie als ondernemer en mens.

Het is als het altijd brandende vuur van de Olympische Spelen. Daar wil je naar toe en dat is wat jouw excuses als sneeuw voor de zon doet verdwijnen.

De route

Het is de route die jouw reis bepaald. Het is aan jou om de eerste stap te zetten.

Met mijn boek ‘Smelt die ijsberg! Los jouw onbewuste blokkades op met de Start & Go methode’, ontdek je welke ijsbergen jou nu werkelijk de weg versperren op weg naar je doel.

Je gaat op onderzoek uit, springt in het diepe en durft ook onder water nar jouw angsten en blokkades te kijken. Stap voor stap smelt jij jouw ijsbergen.

Van mijn boek geef ik deze maand 25 stuks GRATIS weg. Wees er snel bij zodat jij zonder excuses 2018 tot jouw jaar van Zichtbaar in Ondernemen maakt.

Extra tip

Ga gelijk aan de slag met jouw excuses. Wat is jouw excuus om niet te DOEN maar te laten?

Zet ze op een rijtje en deel het in de besloten facebookgroep, niets is te gek. Daar vind je herkenning en dobber je niet alleen rond in de grote oceaan van ondernemen.

En weet, elke ondernemer heeft excuses. Ik ook, echt hele mooie…..

Op jouw DOEN!

Michaëla Wierdsma

 

 

Michaëla Wierdsma

PS: komende blogs ontkrachten we de excuses én ontvang je tips om dat ook te doen. Blijf in jouw Zichtbaar in Ondernemen flow!

PPS: Heb je de eerste blogs gemist, geen probleem, schrijf je hier in voor de cyclus Zichtbaar in Ondernemen en je ontvangt al blogs vol informatie over Zichtbaarheid in Ondernemen.

Foto: Andrew Furlan on Unsplash 


Blog geschreven en dan?

Jouw uitdaging in zichtbaarheid

Aan het begin van deze cyclus over Zichtbaar in Ondernemen vertelde ik dat Hugo Bakker mij uitdaagde: “Als je dan zo makkelijk schrijft, bewijs dat dan door vier weken lang elke werkdag een blog te publiceren.”

Zo kwam Zichtbaar in Ondernemen als inspiratie. Zaterdagavond de uitdaging en maandag het eerste blog met natuurlijk een websitepagina en een campagne in mijn autoresponder.

Doen

Zichtbaar in Ondernemen zijn is ook gewoon doen. Niet aarzelen, de uitdaging aangaan én het doel wat je ermee hebt ook continue voor ogen houden. Voor bloggen geldt dat ook:

  • Wie wil je bereiken met je blog? -> jouw missie in je onderneming
  • Wat wil je de lezers meegeven? -> tips en ideeën, kennis delen
  • Hoe wil je de lezers tot actie bewegen? -> de Call to Action

Afgelopen blogs heb je in vogelvlucht gelezen hoe je een blog opbouwt en waar je inspiratie vandaan haalt.

Blog stappen

Na het schrijven van een blog zijn er een paar stappen:

  1. Blog controleren: Het schrijven is een ding, dan ben je er nog niet. Misschien is Nederlands ook niet jouw ‘goedste’ taal, net als bij mij. Zorg dat je iemand hebt die het voor je controleert, die snapt wat je schrijft en bij voorkeur ook de taalfouten eruit haalt.Er gaat bij mij geen blog online of krantenartikel geprint zonder dat het is nagekeken. Ik stoethaspel nog wel eens gezegdes, zinnen zijn niet atijd logisch om nog maar niet van de d’s en t’s te spreken. Toch staan er ongetwijfeld nog (spel)fouten in. Soms valt een lezer daarover. Het zij zo. Een blog gaat mij om de inhoud en zolang ik niet pretendeer Neerlandicus of journalist te zijn, hoef ik geen 10 voor mijn dictee.
  2. Blog foto: een blog met een foto spreekt lezers eerder aan dan zonder een foto. Zoek een foto die past bij wat je schrijft. Gebruik eigen foto’s of haal ze van het internet. Er zijn een aantal sites waar je gratis foto’s kunt downloaden. Bij Pixabay en Unslash kun je gratis mooie foto’s downloaden. Het is natuurlijk wel fijn om de naam van de fotograaf in je blog te zetten.

        Tip: pluk nooit zo maar foto’s van het internet zonder toestemming. De boetes lopen huizenhoog op.

  1. Blog zichtbaar maken: je blog moet natuurlijk ook zichtbaar zijn. De meest gebruikelijke plek is je website. Ben je zoekende naar een goede technisch & strategisch partner, kijk bij Websitedienstverlening. Jan Everts is al jaren mijn partner online, dat strategische stuk is juist zo waardevol gebleken..
  2. Blog bekend maken: leuk je blog op je website, nu is het fijn dat mensen het ook lezen. Publiciteit dus. Schrijf je mailinglijst aan, zet het op facebook, twitter erover of maak een link op LinkedIn.Tip: zet je blog niet op de zelfde dag op alle social media, maar verspreid het. Op die manier bereik je mensen op verschillende tijdstippen op verschillende manieren.
  3. Interactie op je blog: Vraag mensen om te reageren middels een vraag onder aan je blog (de Call to Action uit mijn blog ‘Wat wil jij bereiken met je blog?’). Het is natuurlijk superleuk als je reacties krijgt, reageer daar dan ook snel op.

Uitdaging voor jou

Zoals vier weken lang elke werkdag een blog schrijven mijn uitdaging is, daag ik jou uit om komende twee dagen (als je geen nieuwe blogs van mijn ontvangt) zelf je blog te schrijven. Gebruik de tips die ik je gegeven heb.

Ondernemen is: doen en actie ondernemen.

Bonus

Wil je dat ik jouw blog lees en daar waardevolle feedback op geef? Dat doe ik graag.

Hoe kom je daarvoor in aanmerking?

Schrijf in het reactieveld hieronder waarom je graag feedback wilt op je blog.

Mail je blog in een word document naar michaela@ilovelife.nl. Via de mail ontvang je feedback.

Durf jij deze uitdaging aan?

Ik kijk er naar uit om jouw blog te lezen.

Op jouw actie!

Michaëla Wierdsma

 

 

Michaëla Wierdsma

PS: Heb je de eerste blogs gemist, geen probleem, schrijf je hier in voor de cyclus Zichtbaar in Ondernemen en je ontvangt al blogs vol informatie en tips over bloggen.

Foto: Danielle MacInnes on Unsplash 


Uitdagingen, je houdt ervan of niet!

“Als je zo makkelijk schrijft en het ook leuk vindt om te doen, ga dan vier weken lang elke dag een blog schrijven….” Afgelopen zaterdag had ik een workshop bij Hugo Bakker, bekend van 101 werkvormen en expert op gebied van passief inkomen online. Hij daagde mij uit!

Oeps, daar zei hij wat. Als paddenstoelen plopten allerlei bezwaren in mijn hoofd op, maar het enige wat ik zag waren die blauwe ogen die mij uitdaagden! “En, vervolgde Hugo, “niet allerlei leuke verhaaltjes maar gericht op een onderwerp en een doelgroep.”

Oei, dat werd nog een grotere uitdaging. Deal. High five en go with the flow!

Onderweg naar huis dwarrelden allerlei gedachten rond, ’s nachts heb ik ervan gedroomd! Tientallen argumenten bedacht om dit niet te doen. Die argumenten wogen niet op tegen de UITDAGING.

Wat is dat toch, uitdagingen, willen winnen, de eerste willen zijn, presteren, vooraan staan en competitiedrang?

Als je die woorden leest klinkt het negatief. De schaduwkant: Het moeten, het vergelijken met anderen, steeds hogere eisen stellen aan jezelf. De andere kant, de zonzijde, is dat deze woorden je ertoe aanzetten om net een stukje verder te gaan dan je denkt dat je kan. Je leert denken in mogelijkheden en kunnen.

Angst is de grootste uitdaging

Ik vatte de uitdaging van Hugo op als een competitie met mijzelf. Hoezo, geen tijd? Hoezo, geen inspiratie? Hoezo, wat zouden anderen er wel niet van denken? Hoezo, geen zin? Hoezo, angst voor ‘wat als niemand reageert?’.

Uiteindelijk is angst de grootste uitdaging. Het overwinnen van je angst is de competitie die speelt in je eigen hoofd. Het mooiste van uitdagingen is de weg die je aflegt, de ontmoetingen, de interactie, de teleurstelling, de vreugde en de beloning.

Het is zoals ik in mijn boek ‘Smelt die ijsberg! Los jouw onbewuste blokkades op’ al schreef: volg jouw route en word regisseur van je eigen leven.

En deze uitdaging, vier weken elke dag bloggen, ook die zal ik overwinnen zoals ik al zoveel heb overwonnen. Net als jij.

Tegen welke uitdagingen loop jij aan? En welke uitdaging ben jij aangegaan en ben je trots op? Schrijf jouw verhaal in het reactieveld hieronder. Je inspireert mij en anderen met jouw verhaal.

Op jouw uitdagingen!

Michaëla Wierdsma

 

 

Michaëla Wierdsma

PS: December is cadeautjesmaand! Wil jij mijn boek GRATIS in de brievenbus? Gebruik de couponcode December17 in deze link. Je betaald dan alleen administratie en verzendkosten. Reageer direct dan ligt het boek snel in je brievenbus.

PPS: Wil jij ook vier weken lang geïnspireerd worden om Zichtbaar te zijn in Ondernemen? Meld je dan aan voor de mailcyclus en na 4 weken weet jij hoe je Zichtbaar bent in jouw vakgebied. Meld je hier GRATIS aan.

Foto: Leio McLaren on Unsplash 


Van geitenwollen sok naar de gouden voetafdruk

Zo’n twintig jaar terug was ik een grijze geitenwollen sok in de ogen van velen. Geen auto, vegetariër, bewust voor adoptiekinderen gekozen en fietsvakanties. Uiteraard met de tent en zo’n zwaar blauw hergebruik gasflesje. Dat ik geen grijze wollen sokken droeg was debet aan mijn allergie voor wol.

Was het altijd leuk? Nee, het was vaak pittig, moeilijk, eenzaam en tijdrovend. Eric raakte overspannen, werken in een staalfabriek en je staande houden met je principes in combinatie met heftige emotionele jaren deden hem de das om. Het leven met principes viel vaak niet mee, maar dat vertel je natuurlijk niet aan je omgeving. Die stond al klaar met goedbedoelde adviezen die totaal voorbij gingen aan je principes.

Omslag

De omslag kwam toen onze achtjarige zoon, acht kilometer verderop naar school moest en de schoolbus er vijf kwartier over deed. Van ons laatste spaargeld kochten we een auto. En het was of de sluizen van gemak opengingen.

Vegetarisch eten is gebleven, al kwam er wel eens een stukje zalm voorbij, het aantal autokilometers steeg enorm. We susten ons geweten met mooie excuses en gingen op vakantie met auto inclusief veel bagage. We compenseerden het met zonnepanelen die zwaar gesubsidieerd waren, biologisch eten, tweedehands kleding en lidmaatschap van milieudefensie en de Genoeg. De smaak van gemak was best lekker.

Met als bonus: in de ogen van onze ouders werden we volwassen: eigen huis, zoon en dochter, auto, werk en niet al te afwijkend gedrag.

Kriebelen

Maar het bleef kriebelen, al waren het niet de geitenwollen sokken. Het was de onvrede en het besef dat we niet alleen op de wereld zijn en dat ons gedrag van invloed is.

Het sussen heeft jaren geduurd. Twee rootsreizen naar Sri Lanka en de Verenigde Staten en onze dochter twintig kilometer verderop naar school, maakte onze voetafdruk alleen maar groter. Afval scheiden en geen melk drinken was geen compensatie. De kriebel van afgelopen jaren is inmiddels flinke jeuk geworden. Als iedereen leeft zoals wij hebben we een extra aarde nodig. Is dit mijn voorbeeld naar mijn kinderen?

Leuk

Afgelopen maanden kwam er weer een omslag. Maak de jeuk leuk. I Love Life is kiezen voor een leven dat bij je past en waar je blij van wordt. I Love Life is lekker licht leven en dat is wat we doen. Weer een automatisme maken voor alles wat we doen zodat het goed voelt én dat we een bijdrage leveren aan de maatschappij.

Ogenschijnlijk is het veel inleveren van gemak, of dat ook werkelijk zo is weten we over een jaar. Komend jaar willen we onze ecologische voetafdruk naar de gouden voetafdruk van maximaal 1,8 HA terug brengen.

Moeilijk? Vast als het regent en je om vijf uur ’s ochtends op de fiets naar je werk gaat.

Uitdagend? Zeker, hoe zorg je dat je zo weinig mogelijk afval hebt, verpakte groente is vaak goedkoper dan onverpakt.

Leuk? Absoluut, we gaan weer samen een project doen dat energie en afwisseling brengt.

Want één ding weet ik zeker. Een gouden voetafdruk halen doe je niet alleen, maar samen. En samen dingen doen houd je geest wakker en maakt je leven leuk en is voor mij een compleet I Love Life.

Hoe is dat voor jou? Heb jij ook wel eens van die kriebels? Laat je het kriebelen of onderneem je actie? Graag lees ik jouw ervaring in het reactieveld hieronder.

Op jouw goudenI Love Life!

Michaëla Wierdsma

 

 

Michaëla Wierdsma

Foto: Haley Powers on Unsplash 


Vrijheid is meer, vrijheid is persoonlijk ervaren

Vandaag is het feest. Het is Hemelvaartsdag. Het verhaal gaat dat Jezus op deze 40e dag na zijn opstanding met Pasen naar de hemel voer. Dit in vertrouwen dat zijn apostelen ‘het’ verhaal zouden vertellen.

Vandaag is het feest. Bevrijdingsfeest. 71 jaar geleden werd met een handtekening het einde van de Tweede Wereldoorlog bezegeld. Dit in vertrouwen dat er nu vrede zou komen en ‘dit’ nooit meer zou gebeuren.

Vrede is vrijheid, vrijheid is vrede in jezelf

Noch de dood van Jezus, noch de handtekening in 1945 heeft ertoe geleidt dat er vrede is. Vrede tussen de mensen of tussen volkeren. Je zou er bijna moedeloos van raken. Als dat zo is, dan is vandaag de dag om je bed in te duiken en met een kussen over je hoofd alle festiviteiten links te laten liggen. Wachtend op 6 mei, dan is alles weer normaal.

Of…

Je staat stil bij wat er wel is. Wonen in overvloed, wonen in een veilig land waar journalisten de dag kunnen verslaan zonder zich af te vragen of ze ’s avonds opgepakt worden. Wonen in een land waarin kansen zijn, waar een vangnet is, waar je kan gaan en staan waar je wilt.

Wonen in een land waar ook nog heel wat te verbeteren valt; aan de regering, de bedrijfscultuur, het onderwijs, de zorg en vooral aan de mensen. Want die buurvrouw, die collega, die ambtenaar of die neef, ze mogen allemaal wel eens veranderen, dan wordt de wereld er een stukje mooier op. Toch?

Helaas pindakaas. Dat gaat ‘m niet worden. Wijzen naar groot geld graaiers, het koningshuis, de pers of je vader heeft geen zin. Je krijgt je verwijzing direct terug, in drievoud. Je wijst met je wijsvinger, je duim ter ondersteuning en je andere drie vingers wijzen naar jezelf.

Bezinning

Gisteren werden de doden herdacht uit oorlogshaarden vanaf 1940. Twee minuten per jaar is het doodstil op de Dam, je hoort alleen het wapperen van de vlag. Een massale stilte met het nieuwe herdenken: de smartphone stilte.

Vandaag is het feest; jouw persoonlijke feest. Het grootste feest dat je jezelf kunt geven is je te bevrijden van het wijzen naar anderen. Het is het grote gun feest naar jezelf.

Leren van je fouten, glimlachen om je bloopers en even stil staan bij wie je bent. Een mooi, leuk, wonderlijk mens met ongewone krachten, springlevend en trappelend om je bijdrage te leveren aan deze wereld. Vanuit je hart, met mededogen, zelfreflectie en humor. Wereld, ik kom eraan roep je vol vreugde!

Dauw trappen

Tsjonge wat een bezinning. Het zijn de overpeinzingen na een vroege ochtend dauwtrappen. Zo’n ander feest dat al voor de geboorte van Jezus ontstond.

Vroeg opstaan om blootsvoets op het gras te dansen en de zuiverende werking te ervaren van het meifeest.

Dit jaar ben ik gaan dauwtrappen. Met stevige schoenen trapte ik de kilometers weg op mijn fiets in het donker. Zwijgend stonden mijn lief en ik te kijken naar de zonsopgang op de top van een duin.

Het was een feest. Een persoonlijk bevrijdingsfeest. De overweldigende natuur die zich, onbewust van een handtekening of vredeswens, in volle glorie liet zien en horen. Dit is I Love Life.

Ik werd overstelpt door energie, vreugde en dankbaarheid. Een ongewone kracht trok door mijn lijf. Mijn persoonlijke bevrijding, eigen verantwoording nemen. Tijd voor een nieuwe uitdaging. Ook I Love Life.

Evenals de kou. Over tot de orde van de dag. Schoenen weer aan, thee uit de thermoskan, schrijven in mijn notitieboekje en huiswaarts. Stukkie tikken met de glans van de zon nog op mijn netvlies en een kruik op mijn buik.

Fijne vrijheid voor jou!

Michaela Wierdsma

© 2016, I Love Life. Alle rechten voorbehouden. Ontworpen en onderhouden door websitedienstverlening.nl ILoveLife is een geregistreerd handelsmerk.