Gevonden inspiraties

Het hebben van relaties is ook investeren in elkaar

‘Ik heb helemaal niets met mijn schoonmoeder’. Jenny is aan het woord tijdens ons maandelijks gesprek, ‘Ze heeft het alleen maar over haar fuchsia’s en wie er allemaal ziek of overleden is. Het is dat het Freds moeder is, anders zou ik helemaal geen contact met haar hebben’.

Het is niet de eerste keer dat ik dit hoor. Ik snap Jenny wel, ze heeft zich nooit geaccepteerd gevoeld bij haar. Alsof ze niet goed genoeg is.

Ineens gooi ik de knuppel in het hoenderhok. Jenny is nog volop in de klaagmodus als ik ineens vraag: Jenny, hoe denkt jouw schoonmoeder over jou? Denk je dat ze iets met jou heeft? Zou het kunnen dat zij jouw verhalen over de kinderen, Fred die nooit thuis is en je klaagzangen over anderen leuk vindt? Heb je je al eens verdiept in haar schilderscursus of haar activiteiten voor de kerk?

Met recht was dit de knuppel in het hoenderhok. Jenny trok wit weg en wilde van leer trekken. Ik keek haar aan en vroeg haar even te wachten met reageren. Als je eenmaal iets gezegd hebt kun je dat niet meer terugnemen.

Verwachtingen

Bovenstaand voorbeeld uit mijn praktijk is ongetwijfeld herkenbaar in veel relaties. De Jenny’s en schoonmoeders zijn legio. Waar het om gaat is dat elke relatie uit twee personen bestaat en zijn verwachtingen heeft van een ander. De kunst is de verwachting voor jezelf duidelijk te hebben en daarover met de ander in gesprek gaan te als er niet aan je verwachtingen wordt voldaan.

Investeren

Prettige relaties staan met een goede gezondheid bovenaan het wensenlijstje van de meeste mensen. Zoals het logisch is dat voeding, beweging en rust horen bij een goede gezondheid, zo is investeren in de ander dat bij relaties.

Nu kun je niet intens investeren in alle relaties die je hebt. Het gaat ook wel ver om het hele hebben en houwen van de vrouw van een collega van je man te kennen of te onthouden hoe het met de kinderen van de overbuurvrouw gaat. Het is dus aan jezelf waar je wel en niet in investeert.

Investeren in relaties bestaat mijns inziens uit:

  • belangstelling tonen
  • soms meer geven dan je ontvangt
  • contact houden
  • er zijn als het er toe doet en ook
  • je kunnen uitspreken zonder op eieren te lopen

Relaties

Maar wie zijn dan die relaties waarin je investeert? Dat is aan jezelf. Je kunt je relaties verdelen in jezelf, je gezin, (schoon)familie, vrienden, kennissen, collega’s, buren of social media bekenden. Het is aan jou hoeveel tijd je investeert in die personen en wat je terug verwacht.

Hoe doe ik dat dan was de vraag van Jenny nadat ze bekomen was van mijn opmerking. Dat kan op verschillende manieren. Hieronder vind je één manier uitgeschreven.

  1. Zet je naam in het midden van een vel papier. Schrijf om je naam de mensen die dicht bij je staan én welke relaties zij hebben. Ook met die mensen ben je namelijk in contact. Hoe verder de mensen van je afstaan, hoe minder intens je relatie met hen is. In Jenny haar cirkel stonden ook haar kinderen, collega’s, studiegenootjes en buren. Aan Fred waren zijn ouders, overige familie, collega’s en voetbalvrienden verbonden.
  2. Geef bij elke persoon aan hoe graag je met ze omgaat in cijfers van 1 – 10. 1 is niet zo graag, 10 is heel graag.
  1. Geef bij elk persoon aan hoeveel je nu in contact bent en of dat in verhouding is met je wens. 1 is weinig, 10 is veel.
  1. Bekijk dan de verhouding tussen wens en werkelijkheid. Schrijf voor jezelf op waar het scheef loopt en hoe je dat zou willen veranderen.

Voor Jenny was dit een eyeopener. Door met andere ogen naar haar relatie met haar schoonmoeder te kijken en daarna te investeren in haar, ontstond er ontspanning in de relatie. Nu we een jaar verder zijn blikt Jenny terug. Er is meer ruimte gekomen om met elkaar in gesprek te gaan over andere dingen dan de ditjes en datjes en is het wederzijds respect toegenomen.

Willen

Een intensieve relatie opbouwen kost tijd. En dat moet je willen. Daarbij, je kunt nog zo graag willen, it takes two to tango. De ander kan die behoefte niet hebben. Soms groei je uit elkaar, soms verwaterd een contact, soms investeer je en is het niet wat je ervan verwacht. Soms investeert een ander in jou en kun of wil je niet aan de verwachtingen voldoen.

Eén ding weet je zeker: er is nooit een saai moment, tenslotte ben je er zelf bij.

Op jouw relaties!

Michaëla Wierdsma
Michaëla Wierdsma

PS: door je relaties samen met een ander door te nemen, wordt je een spiegel voorgehouden die je nieuwe inzichten geeft.

PPS: Wil jij weten hoe jij je relaties kunt verbeteren, neem dan vrijblijvend contact op via michaela@ilovelife.nl voor een eerste persoonlijke tip.

PPPS: DEEL dit artikel alsjeblieft met jouw netwerk door op de Facebook, LinkedIn, Twitter en Google knoppen te klikken, want zo kunnen je vrienden in jouw netwerk ook van dit materiaal profiteren.

Foto: Alexis Brown

Coaching is een vak apart

Een coach, is dat nu nodig?

5 tips om de juiste coach te vinden

‘Half Nederland is coach voor de anderen helft.’ Het klinkt wat negatief, alsof half Nederland ziek is en de andere helft gezond. Ik liet me beïnvloeden door die zin. Het was zelfs zo ver dat ik zelfs niet meer durf te zeggen dat ik ondernemende mensen coach. ‘Daar heb je er weer één’, ik voelde het de toehoorder in een gesprek zeggen. En dat was een aanname. Een aanname die ik zelf ook hanteer. Weer een coach bij een netwerk, verjaardag of cursus.

In mijn spagaat van ‘wat doe ik nou eigenlijk’ noemde ik mijzelf een spiegelaar, veranderaar of gids. Ik begeleid mensen in hun veranderproces op weg naar hun levensdromen en levenswensen. Ik adviseer, support, help en gids. Wat doe je dan? Ja, ehhh, ik coach. Het kwam er dan wel eens benepen uit. Dat was dus zo, tot ik mij realiseerde dat als je niet duidelijk zegt wat je wilt en doet, je de waarde van je coaching ontkent. Je snapt, dit was een spiegelmoment voor mijzelf 🙂

Het pré coach tijdperk

Nog even terug. Is het echt zo. Is de ene helft coach voor de ander? Vroeger, (ja, ja, daar komt ie) waren er geen coaches. Toen was er de dokter en de verjaardagsvisite. De laatste met z’n allen in een kring bij de verjaardag van oom Henk. Bij de thee over ditjes en datjes en bij de borrel kwamen de tongen los.

De mannen bij de mannen, de vrouwen bij de vrouwen. Daar waren de gesprekken, de roddels, de raadgevers, de oplossingen en werd het leven besproken. Oom Henk wist altijd raad: niet lullen maar poetsen. Tante Annie suste het met de mantel der liefde en zei het iets genuanceerder. ‘Gewoon doen meisje, dan kom je er wel’.

Netwerken

Voor de heren sociëteit was er de Rotary- of de Lionsclub. De club om te praten en te netwerken. Al werd dat niet zo genoemd. Daarbij had je als ondernemer nog de kerkelijke zuilen. Katholieken kochten bij elkaar en de dominee ging naar de protestantse slager. De vakbonden waren nog groot en er was meer saamhorigheid. Kortom het leven was vééél leuker, makkelijker en je had geen coach nodig. Behalve de dokter als je het echt niet meer zag zitten.

Is het nu anders? Welnee, we hebben nog steeds dezelfde issues. Het grootste verschil zit ‘m denk ik in de grotere wereld in vergelijking met 40 jaar terug. Meer kennis, meer mogelijkheden, meer nieuws, meer willen, meer moeten en minder verzuiling. En vooral minder schaamte om hulp te vragen bij levensvragen, ondernemersvragen of gezondheidsvraagstukken.

Dus gelukkig dat half Nederland coacht. Zonder de feedback, de spiegel, de relativering en de aanmoediging van de zuil of de verjaardagsgasten stagneert je leven. Rust roest, evenals als een leven zonder beweging.

Wanneer heb je een coach nodig?

Nooit als je het leven leidt dat je wilt leiden, geen levensvragen hebt of een kring vol mensen die jou helpen en van wie jij hulp wilt aanvaarden. Als tegenprestatie heb je tijd of energie voor hen, er komt geen geld aan te pas.

Wanneer wel?

  • Als je die verjaardagsvisite wilt behouden voor de ditjes en datjes.
  • Als je geen langdurige scheve verhoudingen wilt in je relaties.
  • Als jouw hulpvraag items bevat die niet echt bespreekbaar zijn zoals werk gerelateerd, seks, relaties of vraagstukken waar je je voor schaamt.
  • Als de kennis en kunde niet aanwezig is in je kring.
  • Als de vraag dusdanig is dat het de ander veel tijd kost en het op werken neer komt.
  • Als je geen tegenprestatie wilt geven buiten betaling in geld.

Hoe vind je een coach?

Voordat je op zoek gaat naar een coach moet je hulpvraag duidelijk zijn. Waar heb je hulp bij nodig? Hoe concreter hoe beter, het gaat uiteindelijk om het oplossen van jouw probleem welke je niet bij de verjaarvisite wilt neerleggen.

5 tips om een coach te vinden:

  1. Vraag je omgeving. De visite kun je wel gebruiken om te horen wie zij benaderd hebben of om advies vroegen.
  1. Ga op onderzoek uit. Lang leve internet! Is iemand gekwalificeerd? Kijk dan op zijn of haar site en kijk of er referenties zijn. Vaak is er alleen een voornaam, dat is logisch, de problematiek is soms complex en je wilt als klant vaak niet dat een ander je herkent.
  1. Ga een kennismakingsgesprek aan. Deze is meestal gratis, soms wordt er betaling gevraagd als er geen vervolg komt en de coach al veel tijd in je heeft geïnvesteerd. Dat moet wel vooraf gemeld worden.
  1. Klikt het niet bij het gesprek, dan niet verder gaan. Bij twijfel niet oversteken. Is twijfel hebben jouw grootste probleem, benader dan de potentiële coach verstandelijk en kijk naar zijn of haar papieren en referenties.
  1. Houd altijd in gedachten waarom je een coach wilt raadplegen. Je zit daar om te groeien in welk opzicht dan ook. Coaches geven raad of advies. Het is echter aan de ontvanger om ook wat met de raad en advies te doen. Een coach kan niet voor jou sporten, jouw mindset wijzigen, een onderhandelingsgesprek voeren of het eten voor je koken.

Heb jij een coach nodig?

Die vraag kun alleen jij beantwoorden. Een coach is zeker niet voor altijd en niet elke coach kan alle vraagstukken aan.

Kijk dus wat bij jou past en hoe lang je al bezig bent met dat vraagstuk waar je een coach voor wilt inschakelen. Soms heb je in een of twee gesprekken richting gekregen in je vraag en spreek je die persoon over een jaar weer. Een andere keer ga je een traject aan van een half jaar of jaar aan waarin je bepaalde doelen wilt halen.

Wil je weten of ik de juiste coach voor jou ben? Dan weet je nu wat je moet doen! Lees hier mijn referenties.

En geef je op voor een GRATIS Start Up gesprek ter waarde van € 147,- exclusief 21% btw,  door op deze link te klikken én de couponcode coach1702 te gebruiken. 

Op jouw l Love Life leveni!

Michaëla Wierdsma

PS: Komende maandagavond en dinsdagavond geef ik het gratis webinar ‘5 stappen om jouw levensdromen te gaan beleven’. Een webinar vol waarde waarin jij direct aan de slag kunt gaan met jouw I Love Life leven. Meld je aan via deze link. Er is geen opname van beschikbaar.

Foto gemaakt door:  Gert Altmann

I Love Life – Coaching – Interview met Pieter Monsma – de Passieboer

Van strontschepper naar motivator

Een openhartig en emotioneel gesprek met Pieter Monsma, passieboer, die de grenzen van zijn eigen spoor opzoekt.

Het was een voorrecht om deze inspirerende Fries te mogen bevragen. Onverwachte uitspraken over heimwee, de verkochte ziel, talent, passie en een leven waarbij delen centraal staat.

Dank je wel Pieter voor je openhartigheid, je onverbloemde emoties en je enorme passie voor het leven dat I Love Life heet.


itunes

 

 

 

Michaëla Wierdsma

PS: Wil je ook inspiratie opdoen en ontdekken wat jouw PASSIE is, ga dan zeker naar een workshopavond “In 3 stappen naar je Passie!” 

Klik hier voor meer informatie over de workshop “In 3 stappen naar je Passie! Woensdagavond 7 september start Pieter weer met deze heel bijzondere en inspirerende avond. Het heeft bij ons veel indruk gemaakt.

Foto gemaakt door: Jan Everts

Uit mijn comfortzone.

Feedback vragen, durf jij het?

‘Afstandelijk, arrogant, ongenaakbaar, kapsones’. Dit kreeg ik te horen binnen een week tijd in verschillende situaties van mensen waar ik graag mee omga, nadat ik ze er om vroeg. Deze mensen vinden mij namelijk aardig en kennen mij goed. Ze kennen mij ook goed genoeg dat ik me dit persoonlijk aantrek. Ter lering en vermaak van mijzelf dus.

Hoe kom ik over

Ik was verbaasd. ‘Ik, afstandelijk en arrogant?’ Het komt er dus op neer hoe ik bij een eerste kennismaking over kom op anderen. Tsjonge, nooit geweten. Even slikken, maar eerlijk is eerlijk, ik vroeg er om.

Hoe kom ik nu over als je met mij omgaat of mij in een groep observeert.

Dit dus. Tussen denken en uitstralen zit dus nogal een verschil.

  • Ik dacht dat ik rustig afwachtte en een ander het woord liet -> arrogant
  • Ik dacht dat ik een ontspannen gezicht had -> ongenaakbaar
  • Ik wacht af in een gezelschap -> afstandelijk
  • Ik voer het woord -> kapsones achtig

Kanonne, dat wil ik niet. Ik ben eerder het tegenovergestelde. Benaderbaar, naïef, nuchter en zoekend in het leven.

Uitstraling en innerlijk beleven

Als mijn uitstraling zo verschild van mijn innerlijk beleven, dan kan ik daar wel wat aan doen. Of ik word ongenaakbaar, mwah, zie ik niet zitten, of ik pas mijn houding aan.

Vriendin M zei: ‘je mag wat meer glimlachen’. “Maar (gelijk even tegengas) als ik zo afstandelijk kijk concentreer ik me ergens op” zei ik.

Een smoes, het gaat er namelijk om hoe ik overkom in gezelschap dat mij dus niet zo goed kent én waarbij ik positief wil overkomen. Dat was het uitgangspunt bij de feedbackvraag.

Dus ik oefenen bij het bakkie thee. “Nee, niet die grimassen, dan ben je weer de clown” lachte vriendin. Het was dus flink lachen. En als ik daaraan denk heb ik ook gelijk een oplossing voor mijn ‘imago’ probleem.

Glimlach op mijn gezicht

Ik oefen een glimlach op mijn gezicht. Dat doe ik dus door aan dat soort lachmomenten terug te denken. Momenten van ontroering, slappe lach, blijdschap, vriendschap, liefde en mooie belevenissen. Dan is het een natuurlijke glimlach.

Dit artikel tikkend zit ik hier met een grote glimlach (nee geen grimas) op mijn gezicht. Op het tweede computerscherm staat een foto van mijn dochter als 6-jarige Darth Maul met een grote glimlach op haar gezicht. Het vertederd, zo’n puppy die in al haar onschuld met al een laag schmink zo naar het verkleedfeest wil (oké, we hadden ook nog een Zorro cape en ik wilde maar wat graag kliederen op haar gezicht).

Houding

Glimlach bedacht. Nu nog de houding. Dat is net zo’n wezenlijk onderdeel van hoe je overkomt als je gezichtsuitdrukking. Dat is wel andere koek. De eerste filmpjes voor I Love Life zijn opgenomen, en naast de bloopers en het plezier dat we hadden, is daar nog wel wat van te leren.

Zonder mijn natuurlijke manier geweld aan te doen, leer ik door te kijken naar anderen bij presentaties of op het podium, hoe ik het kan aanpakken.

Er is wel een voorbehoud in dit geheel

Er is wel een nota bene in deze ervaring. Feedback op mij als persoon trek ik mij vooral aan van mensen die mij werkelijk kennen en feedback geven met de intentie tot verbetering en niet ter meerdere eer en glorie van hunzelf. Of ik het wel of niet toepas, zij vinden mij er niet minder om.

Bij feedback op zakelijk gebied zijn het soms dezelfde en soms andere personen. Afhankelijk waarin zij zich gespecialiseerd hebben of wat hun ervaring is. Ik hoef mijn man geen feedback te vragen over branding of strategische plannen voor mijn bedrijf. Kan ik doen, maar dat is dan voor mijn ego, hij vindt het namelijk geweldig wat ik allemaal doe!

Reacties van de lezers van mijn artikelen of boek neem ik wel serieus. Als iemand namelijk de moeite neemt om te reageren, houdt dat in dat ik iets raak. En met hun idee of mening groei ik weer in ondernemen en leven. Al moet ik toegeven dat het best spannend is. De ‘wat-zullen-ze-wel-niet-van-me-denken’ duivel kan dan nog weleens opspelen.

Durf jij?

Durf jij feedback te vragen, de adviezen op waarde te schatten en toe te passen. Durf je feedback te geven?

Graag lees ik het in het reactieveld hieronder en leer van je. En met jouw tips aan de I Love Life site ga ik aan de slag. Lekker groeien van de input.

Op jouw feedback!

Michaëla Wierdsma

PS: er hangt ook een briefje aan mijn pc: GLIMLACH! Het helpt echt.

PS PS: is feedback vragen én geven een item waar je aan wilt werken, begin dan met de I Love Life Challenge Op weg naar jouw I Love Life Leven en neem het mee in deze 7 daagse uitdaging. Geheid dat je na 7 dagen andere inzichten hebt. Ook wat feedback betreft.

Foto door: Anna Vander Stel


 

Een opvlieger of toch een neerstorter?

“Je hebt een opvlieger” roept mijn dochter. ‘Wel nee, een neerstorter” zegt mijn lief. Wat maakt het uit, opvlieger of neerstorter, ik zie het even niet meer zitten.

Dit was de Paasochtend sfeer. De dag ervoor een superleuke dag gehad. Niets gepland buiten het ‘s ochtends sporten om. Voor gevoel ‘spijbelen’: taart eten als lunch, een tweedehands tafel scoren voor zoon, naar de bibliotheek, filmpje kijken overdag. Maar dan 1e Paasdag. Zo’n day after. Ik ben van de rel. Voel de energie uit me stromen en weet even niet meer hoe die op te pakken. Zo’n typisch probleem tijdens de overgang. De overgang, oftewel, de menopauze.

Houvast gezocht

Een neerstorter dus. Knallende hoofdpijn, wazige blik, eerder huilen dan lachen, geen idee wat te doen. Ik jeremieer tegen mijn lief. ‘Ik ziet het niet meer zitten, ik kan niks’ en meer van dat gezeur. Jee, wat een klaagzang, ik dik het nog even aan en ik kan er bijna om lachen.

Ik besef. Het is Pasen, en ik die niet van verplichtingen houd, had nu toch graag eitjes gezocht of familie bezocht. Iets vertrouwds, iets van vroeger, iets om houvast aan te hebben. Dochter gaat brunchen bij haar vriend, zoonlief heeft net een eigen stek. Ineens is het Pasen en ik heb niks georganiseerd. Whèèhhh. En ik houd niet die commercie. Jeetje, wat is er aan de hand?

Advies aan mezelf

Tijd voor advies aan mezelf. Wat heb ik gisteren gedaan? Wat heb ik gisteren gegeten? Waarom wil ik nu toch zo graag Pasen vieren? Hoe krijg ik mezelf uit deze negatieve spiraal?

  • Gisteren was ontspannen en leuk -> mag dat wel?
  • Gisteren heb ik veel te veel suiker gegeten -> was dat wel slim?
  • Ik vind het fijn als mijn kinderen thuis zijn om iets gezamenlijks te doen -> moet dat persé met Pasen of andere feestdag?
  • Ga bewegen -> moet dat…?

Allemaal overwegingen voor later, want nu moet ik uit die dip. Dus bewegen. Ja dat moet, bewegen. Een van de mindset energizers op mijn site Verander Gedrag Nu is bewegen. Als je beweegt ziet de wereld er anders uit. Ga naar buiten, lopen, rennen, fietsen, skeeleren. Maakt niet uit wat, beweeg. ‘Dus Wierdsma’ vertel ik mijzelf, ‘ga wat doen’. Ervaring leert dat dat werkt.

Uit mijn dip

Et voila, ik was eruit. Uit mijn neerstorter, uit mijn dip. Schop onder de kont en gaan met die banaan. Met dochter naar haar paard en ’s middags naar onze zoon. Klussen en samen eten.

Resultaat: een blije dochter, een blije zoon, een goed gesprek en tien paaseitjes en vijf ideeën voor een blog verder en vooral: uit mijn neerstorter.

Tsjonge, wat is het leven toch leuk, als je vliegt. Lang leve de overgang!

Michaëla Wierdsma

Ruilen of huilen

Zou jij willen ruilen?

Vlak voordat ik de hond ging uitlaten, kreeg ik een idyllische foto van een vriendin vanaf haar vakantie bestemming ergens in de Caraïben. Zo’n droomvakantie, zon, zee, seks en relax. Lichtelijk jaloers trok ik mijn handschoenen aan en toog naar buiten. Is dit ook mijn ultieme vakantiedroom?

Zou ik met haar willen ruilen?

De zon scheen, de hond kakte lekker in de bosjes, ik liep stevig door. De foto bracht inspiratie. Ruilen, zou ik willen ruilen? En met wie of welke karaktertrek van welk persoon zou ik willen ruilen?

Ik ken er wel een paar: mijn vader heeft met kerst nog paaseitjes staan, wat een discipline. Een vriendin ziet overal de humor van in, een schoonmoeder die alle liedjes zo mee kon zingen en een dochter die de niet bang is voor paarden. Of met een ander die een x bedrag op zijn bankrekening heeft staan, de ideale baan in de schoot geworpen kreeg of die een weergaloos geduld met kinderen heeft. Weer een ander maakt van weinig geld haar huis tot een VT wonen paradijs. Of die ene succesvolle ondernemer, of die collega die slank is zonder er wat voor te doen of die buurman die altijd een prijs wint.

Zou ik willen ruilen? Ruilen zoals je postzegels of kinderkleding ruilt. Jij een beetje van mijn fantasie en ik jouw discipline, twee kledingstukken slank tegen drie stukken organisatiekunde. Hoe zou de wereld eruit zien als dat kon?

Vet saai als iedereen wil ruilen

Vet saai denk ik. Heel veel hetzelfde. Bovendien, met die idyllische vakantie krijg ik ook de sores die eraan voorafging, veel werken, veel van huis en wat dies meer.

En aan het einde van het losloopveld stond mijn hond braaf te wachten bij het hek. Daar stond ook een andere hondeneigenaar, lichtelijk jaloers op mij en mijn superhond, al een half uur te wachten op zijn hond die niet luisterde. Hihi.

Mijn wijze oma uit 1895 zei altijd: “van ruilen komt huilen”. Ze had gelijk. Zij was een blij mens, zag altijd het positieve in haar eigen niet makkelijke leven. Thuis gekomen app ik de vriendin, stuur meer van dat soort foto’s, ik geniet mee. Gelukkig, het was maar een vlaag van jaloezie.

Wil jij wel eens ruilen met iemand of met een eigenschap? Of ben ik de enige die wel eens jaloers is?

Op jouw leven!

Michaëla Wierdsma

PS: DEEL dit artikel alsjeblieft met jouw netwerk door op de Facebook, LinkedIn, Twitter en Google knoppen te klikken, want zo kunnen je vrienden in jouw netwerk ook van dit materiaal profiteren.

 

Spiegel aan de wand

Vorige week werd ik teruggefloten, pijnlijk en op meerdere manieren.

  • Mijn klant keek me met glazige ogen aan: ik was al weer 3 stappen verder dan mijn klant. Even terug naar de energie van degene waar het omgaat, de klant dus.
  • Mijn man deed het tegenovergestelde van wat ik had voorgesteld: wie ben ik om hem wat ‘op te dringen’.
  • Bij het longeren deed het paard niet wat ik wilde: oei, mijn aanwijzingen waren tegenstrijdig.
  • Een dag na het sporten had ik enorme spierpijn: inschattingsfoutje….

Ben je net zo’n actiegericht persoon als ik dan herken je bovenstaande vast wel. Van ‘gaan met die banaan’ en ‘niet lullen maar poetsen’ tot ‘de daad bij het woord voegen’ en vooral ‘eerst doen en dan denken’.

Meerdere types persoonlijkheden

Nu zijn er meerdere types persoonlijkheden. Ze worden in verschillende boeken of therapieën beschreven. Van de persoonlijkheden van Rudolf Steiner tot de kleurentheorie van Léon de Caluwé. Recentelijk kwam ik de ‘bankcode’ tegen.

De zorgzame: wat kan ik voor je doen.
De wetenschapper: waar is het bewijs.
De basis: waar is de structuur.
De actiegerichte persoon zoals hierboven beschreven.

Welke therapie of methode je ook gebruikt, een feit is dat ongeacht welke persoonlijkheid je hebt, je signalen ontvangt als je bereidt bent in de spiegel van je acties, gewoontes en gedrag te kijken.

De spiegel in je leven

De grote overeenkomst in welke theorie ook, is dat je een mens bent én een lichaam hebt. En je lichaam is je grootste spiegel. Letterlijk als je in de winkel kleding koopt en figuurlijk als je gaat kijken naar je eigen handel en wandel.

Peter, 53 en manager bij een middelgroot bedrijf, ontdekte bij de Start Up dat zijn problemen in zijn werk invloed hadden op zijn maag én andersom. Hij vond het moeilijk te verteren dat hij op zijn eigen baan moest solliciteren. Het verwerken van de reorganisatie had meer invloed dan hij in eerste instantie dacht, het verband tussen het verwerken en zijn maagproblemen had hij nog niet eerder gelegd.

Marijke, 34 en zelfstandig boekhouder, ontdekte tijdens het coachingstraject dat haar hielspoor verband hield met het vasthouden aan haar controle behoeftigheid. Met de hakken in het zand en volhouden maar. Controle versus loslaten was de rode draad in haar traject.

Peter en Marijke zijn heel verschillende persoonlijkheden, echter ze ervoeren allebei wat hun lichaam te vertellen had over deze fase van hun leven.

4 manieren die je kunt gebruiken om de spiegel van je lichaam te begrijpen:

  1. Welke lichamelijke klachten of problemen heb je?
  2. Welk spreekwoord of gezegde zou daarbij passen? Voorbeeld: wat heb je op je lever, knikkende knieën, knarsende tanden, gal spuwen.
  3. Vertaal het spreekwoord of gezegde naar waar je op dit moment mee bezig bent.
  4. Hoe kun je je gedrag of gewoonte veranderen zodat je minder last hebt van je lichaam.

Zelf heb ik 20 jaar terug mijn schouders overbelast, bursitus, frozen shoulder en de hele rataplan. Verbouwing, koude en zwaar lichamelijk werk waren er debet aan. Daarbij, er moest nog een werk af terwijl mijn lichaam al protesteerde! Met acupunctuur en oefeningen kwam ik van de pijn af. Echter elke keer als ik mij lichamelijk of mentaal overbelast (te veel hooi op mijn vork), speelt mijn schouder op. Dat zegt niet alleen wat over mijn lijf, maar ook over waar ik mij op dat moment mee bezig houdt. Het is een alarmknop in mijn leven geworden.

Inmiddels weet ik wel dat ik zo’n actie persoon ben. Ik oefen dan ook vooral in kleinere sprongen, luisteren en tot 100 tellen. Doe ik dat niet, dan krijg ik vanzelf weer een signaal.

Welke signalen krijg jij van je lichaam? En kun je de signalen vertalen naar waar je op dat moment mee bezig bent? Welke oplossing pas je dan toe?

Graag lees ik je reactie in onderstaand commentaarveld en leer van jou. 

Op jouw gezondheid!

Michaëla Wierdsma
Michaëla Wierdsma

PS: DEEL dit artikel alsjeblieft met jouw netwerk door op de Facebook, LinkedIn, Twitter en Google knoppen te klikken, want zo kunnen je vrienden in jouw netwerk ook van dit materiaal profiteren.

© 2016, I Love Life. Alle rechten voorbehouden. Ontworpen en onderhouden door websitedienstverlening.nl ILoveLife is een geregistreerd handelsmerk.