Gevonden inspiraties

Van dal-dag naar klim-dag

Dalen en klimmen, hoe leuk is dat?

Het is depri-dag oftewel dal-dag. Gisteren kreeg ik ‘m. Zomaar. Cadeautje.

Van die dagen dat je niet van de bank komt, ongezond eet, jezelf ontzettend zielig vindt, iedereen leuker, liever, aardiger, gezelliger, knapper, actiever, succesvoller is en het gras echt heel erg groen is bij de buren.

Dal-dag

Wat een kut-cadeau. Daar ging mijn planning. En dan maar vertellen dat ik nog enorm geluk had. Ik viel languit op de stoep, slechts een paar centimeter van een uitgetrapte hondendrol!

De dag erna, dal-dag. Met spierpijn, dikke knie, een botox lip, zere schouder en spierpijn. Wat een geluk heb ik toch: Mijn tanden en bril zijn ongebroken en ik zat niet onder de stront. Ja, ja…..

Mijn dal-dag. Met een ijspak en de afstandsbediening bij de hand, breng ik de dag op de bank door. Al bankzaken doende zak ik weg in een dal van zelfmedelijden. Het gaat niet meer om mijn zere lijf. Het gaat om mijn zere leven. Ik voel me een sneu geval die hunkert naar chips en chocola, die niets vol houdt, die geen talenten heeft, die onsuccesvol is, zich een slechte moeder voelt, niet zelfstandig is en zich met als extraatje, te dik, te afstandelijk, te direct voelt.

Volhouden

Met mijn vriend Tony Chocolony en een detective houd ik het even uit. Al wordt mijn dal wordt versterkt door facebook en de geweldige ski foto’s en successen van anderen. Zij wel en ik niet…….Wèèèhhh!

De avond valt, gelukkig. Een verloren dag. Zo voelt het.

Vandaag niet. Na regen komt zonneschijn. Na dal-dag komt klim-dag. Ondanks Tony, sta ik uitgerust op. Mijn lijf wil uit bed. Knie laat zich buigen, lip is geslonken, de mist is opgetrokken en de hond wil uit.

Ik raap me mentaal weer bij elkaar en ga naar buiten. Tijd om te klimmen. Al lopend klim ik uit het dal. Mijn zoveelste succes van de dag tegemoet.

Inderdaad, ik had vette mazzel. Naast de poep op m’n plaat gaan. Hoeveel geluk kun je hebben. Ik lach in mezelf. Goed gedaan!

Op jouw klimmen!

Michaëla Wierdsma

 

 

Michaëla Wierdsma

Foto: Sam Mgrdichian on Unsplash

PS: de ervaring leert om niet te vechten tegen een dal-dag. Vechten vreet energie, is vermoeiend en het eindresultaat is onbevredigend. Het gaat sneller en en kost minder energie om te accepteren en weten dat klim-dag komt. Acceptatie is het begin van klimmen. Vechten is het verlengen van je dal-dag.

PS: Deel dit artikel met je Facebook vrienden- en volgers, LinkedIn contacten en Twittervolgers via de share knoppen, zodat ook zij voordeel hebben van deze materie. 

Het hebben van relaties is ook investeren in elkaar

‘Ik heb helemaal niets met mijn schoonmoeder’. Jenny is aan het woord tijdens ons maandelijks gesprek, ‘Ze heeft het alleen maar over haar fuchsia’s en wie er allemaal ziek of overleden is. Het is dat het Freds moeder is, anders zou ik helemaal geen contact met haar hebben’.

Het is niet de eerste keer dat ik dit hoor. Ik snap Jenny wel, ze heeft zich nooit geaccepteerd gevoeld bij haar. Alsof ze niet goed genoeg is.

Ineens gooi ik de knuppel in het hoenderhok. Jenny is nog volop in de klaagmodus als ik ineens vraag: Jenny, hoe denkt jouw schoonmoeder over jou? Denk je dat ze iets met jou heeft? Zou het kunnen dat zij jouw verhalen over de kinderen, Fred die nooit thuis is en je klaagzangen over anderen leuk vindt? Heb je je al eens verdiept in haar schilderscursus of haar activiteiten voor de kerk?

Met recht was dit de knuppel in het hoenderhok. Jenny trok wit weg en wilde van leer trekken. Ik keek haar aan en vroeg haar even te wachten met reageren. Als je eenmaal iets gezegd hebt kun je dat niet meer terugnemen.

Verwachtingen

Bovenstaand voorbeeld uit mijn praktijk is ongetwijfeld herkenbaar in veel relaties. De Jenny’s en schoonmoeders zijn legio. Waar het om gaat is dat elke relatie uit twee personen bestaat en zijn verwachtingen heeft van een ander. De kunst is de verwachting voor jezelf duidelijk te hebben en daarover met de ander in gesprek gaan te als er niet aan je verwachtingen wordt voldaan.

Investeren

Prettige relaties staan met een goede gezondheid bovenaan het wensenlijstje van de meeste mensen. Zoals het logisch is dat voeding, beweging en rust horen bij een goede gezondheid, zo is investeren in de ander dat bij relaties.

Nu kun je niet intens investeren in alle relaties die je hebt. Het gaat ook wel ver om het hele hebben en houwen van de vrouw van een collega van je man te kennen of te onthouden hoe het met de kinderen van de overbuurvrouw gaat. Het is dus aan jezelf waar je wel en niet in investeert.

Investeren in relaties bestaat mijns inziens uit:

  • belangstelling tonen
  • soms meer geven dan je ontvangt
  • contact houden
  • er zijn als het er toe doet en ook
  • je kunnen uitspreken zonder op eieren te lopen

Relaties

Maar wie zijn dan die relaties waarin je investeert? Dat is aan jezelf. Je kunt je relaties verdelen in jezelf, je gezin, (schoon)familie, vrienden, kennissen, collega’s, buren of social media bekenden. Het is aan jou hoeveel tijd je investeert in die personen en wat je terug verwacht.

Hoe doe ik dat dan was de vraag van Jenny nadat ze bekomen was van mijn opmerking. Dat kan op verschillende manieren. Hieronder vind je één manier uitgeschreven.

  1. Zet je naam in het midden van een vel papier. Schrijf om je naam de mensen die dicht bij je staan én welke relaties zij hebben. Ook met die mensen ben je namelijk in contact. Hoe verder de mensen van je afstaan, hoe minder intens je relatie met hen is. In Jenny haar cirkel stonden ook haar kinderen, collega’s, studiegenootjes en buren. Aan Fred waren zijn ouders, overige familie, collega’s en voetbalvrienden verbonden.
  2. Geef bij elke persoon aan hoe graag je met ze omgaat in cijfers van 1 – 10. 1 is niet zo graag, 10 is heel graag.
  1. Geef bij elk persoon aan hoeveel je nu in contact bent en of dat in verhouding is met je wens. 1 is weinig, 10 is veel.
  1. Bekijk dan de verhouding tussen wens en werkelijkheid. Schrijf voor jezelf op waar het scheef loopt en hoe je dat zou willen veranderen.

Voor Jenny was dit een eyeopener. Door met andere ogen naar haar relatie met haar schoonmoeder te kijken en daarna te investeren in haar, ontstond er ontspanning in de relatie. Nu we een jaar verder zijn blikt Jenny terug. Er is meer ruimte gekomen om met elkaar in gesprek te gaan over andere dingen dan de ditjes en datjes en is het wederzijds respect toegenomen.

Willen

Een intensieve relatie opbouwen kost tijd. En dat moet je willen. Daarbij, je kunt nog zo graag willen, it takes two to tango. De ander kan die behoefte niet hebben. Soms groei je uit elkaar, soms verwaterd een contact, soms investeer je en is het niet wat je ervan verwacht. Soms investeert een ander in jou en kun of wil je niet aan de verwachtingen voldoen.

Eén ding weet je zeker: er is nooit een saai moment, tenslotte ben je er zelf bij.

Op jouw relaties!

Michaëla Wierdsma
Michaëla Wierdsma

PS: door je relaties samen met een ander door te nemen, wordt je een spiegel voorgehouden die je nieuwe inzichten geeft.

PPS: Wil jij weten hoe jij je relaties kunt verbeteren, neem dan vrijblijvend contact op via michaela@ilovelife.nl voor een eerste persoonlijke tip.

PPPS: DEEL dit artikel alsjeblieft met jouw netwerk door op de Facebook, LinkedIn, Twitter en Google knoppen te klikken, want zo kunnen je vrienden in jouw netwerk ook van dit materiaal profiteren.

Foto: Alexis Brown

Respect naar jezelf

Sinds we sms’en  en whats appen is sommige communicatie erg staccato geworden. Kort krachtig en direct. Van beleefdheid is weinig sprake. Van respect soms nog minder.

Niks mis met whats app of sms zolang het bij ‘bakkie doen?’ of ‘kom je me ophalen?’ blijft. Anders wordt het als er emotionele zaken worden gevraagd of als er discussies komen.

Mijn kinderen hebben er een handje van. In korte berichtjes een vraag stellen, direct antwoord willen en vooral een direct gesprek vermijden. Dat laatste is namelijk vermoeiend met een moeder die allerlei vragen stelt zodat zij de plaatjes in haar hoofd duidelijk krijgt. De ervaring leert dat wat ik lees niet altijd is wat de ander bedoelt.

Respectloos

Laatst had ik er weer eentje; de vraag begon met ‘hey’, stukje tekst en een paar dagen later een vraagteken. Ik had namelijk nog niet gereageerd! Dus even een heel korte reminder aan mijn gebrek aan reactie.

In de discussie die we in een gesprek hadden over whatts app, bleek dat ze het echt respectloos van mij (en ook van anderen) vond, om niet te reageren op een whats appje.

Dat wij over die vraag van de whats app inmiddels hadden gesproken was even vergeten. Dat vond ik respectloos.

De vraag kwam wel op: Wat is respect eigenlijk? En is dat voor iedereen hetzelfde?

Respect kent vele vormen

Ik heb er het woordenboek en google op nageslagen:

  1. Respect betekent aanzien, eerbied of waardering die men heeft voor of ontvangt van iemand vanwege zijn kwaliteiten, prestaties of vaardigheden.
  2. Je kunt iemand respecteren voor zijn mening of rechten. Je hoeft het niet eens met die persoon te zijn om toch zijn opvatting te respecteren.
  3. Een nieuwere vorm is bewondering of ontzag hebben voor, afgeleid uit het Engels en bekend in de rapper scene, ook in negatieve vorm: you better respect my mind – cause I’ll kill you (rapper Z-Ro)

Bij alle drie de vormen gaat het om een soort verdienmodel.  Respect moet je verdienen en dan vooral van een ander. Het geeft je een soort status.

Respect voor jezelf

Wat ik mis in bovenstaande vormen is respect voor jezelf; voor je lichaam, voor je leven en voor al je doen en laten.

Kelly, 41 en assistent-manager, miste in har werk respect van haar directeur. ‘Ik doe zo mijn best, ik werk me ongans, heb allerlei ideeën, maar ik voel me niet gewaardeerd en gerespecteerd’. Bij navraag hoe ze zichzelf waardeerde en respecteerde was het stil. Haar innerlijke communicatie was voornamelijk negatief. Het was nooit goed genoeg, het kon altijd beter of ze had nog meer kunnen doen. Ze had voornamelijk een ander nodig om waardering en respect te krijgen.

Het bleek een eye-openener. Vanaf dat moment leerde Kelly om zichzelf te respecteren in alle cirkels van haar leven. Zowel op zakelijk als persoonlijk gebied.

Met als resultaat:

  • ze voelde zich zekerder
  • ze complimenteerde zichzelf
  • ze straalde van binnenuit
  • ze werd letterlijk gezien in haar baan
  • ze ervoer respect van haar collega’s
  • met succes heeft ze gesolliciteerd naar een andere functie.

Communicatie

Communiceren en respect gaan mijns inziens hand in hand in de wetenschap dat zowel communicatie als respect vele vormen kent. De manier waarop je omgaat met je zelf is de spiegel die je naar buiten brengt.

Mijn wijze oma had er niet zoveel woorden voor nodig. Ze zei vaak: ‘wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’.

Nu nog die wijsheid overbrengen op mijn kinderen. Misschien via de app?

Op jouw respect!
Michaëla Wierdsma Michaëla Wierdsma

NB: wil jij sparren over jouw levens-en ondernemersvragen? Kom dan naar het Start Up Café in Castricum. Elke derde vrijdag van de maand. Meld je aan en voel je hartelijk welkom.

PS: DEEL dit artikel alsjeblieft met jouw netwerk door op de Facebook, LinkedIn, Twitter en Google knoppen te klikken, want zo kunnen je vrienden in jouw netwerk ook van dit materiaal profiteren.


Foto: Derick Anies

Mannen versus vrouwen

Mannen versus vrouwen en hun brein.

Op internet kwam ik een inspirerend filmpje tegen van Mark Gungor waarin hij op hilarische manier het verschil tussen het mannen- en vrouwenbrein belicht.

Mannen, zij denken in hokjes. Een hokje voor werk, sport, vrouwen, ontspanning, auto’s en ergens in de kelder is een hokje ‘schoonmoeder’. En, het mooiste, alle hokjes staan los van elkaar. Focus is het sleutelwoord.

Vrouwen hebben geen hokjes. Vrouwen hebben bedrading. Bij vrouwen is hun brein als een bijenkas waarin zij de koningin zijn en er allemaal werkbijen om hen heen zoemen met allemaal informatie. Werk, boodschappen, kinderen, administratie, zorg, connecties. Alles wordt met elkaar verbonden en vrouwen onthouden de vreemdste dingen door de bedrading.

Eén ding onthouden ze niet: mannen denken in hokjes.

Mannen daarentegen onthouden bij het hokje vrouwen vooral boezem, billen, buik. Als ze al een associatie maken, dus de deur van hokje vrouwen open zetten, dan is het seks. Wat ze vooral niet associëren bij vrouwen is dat zij overal een verband in zien.

Zwart wit gezegd

Vrouwen verbinden, mannen doen de feiten. De overeenkomst is dat ze beiden herkenning vinden in hun eigen en andere sekse.

Oké, er zijn uitzonderingen. De metromens. De hedendaagse man die ook zijn verantwoording neemt in het huishouden en de vrouw die ambitieus is in haar werk. Ook dit is lekker zwart wit.

Zelf heb ik een metroman in huis. Manlief klust, doet de was, kookt en is veel geduldiger met de kinderen. En ondanks dat is hij een hokjesman. Laatst vroeg ik hem waar hij nu aan denkt als hij op de fiets naar zijn werk gaat. “Ik kijk dan op mijn kilometerteller en probeer dan gemiddeld 23 kilometer per uur te fietsen en bereken dan hoe lang ik over die 13 kilometer doe en hoe hard ik moet fietsen rekening houdend met stoplichten”.

Zucht…. dat noem ik hokjes denken. Als ik op de fiets zit denk ik aan de agenda van die dag, maak ik in gedachten aantekeningen, bemerk veranderingen in de natuur en leg een combi met bloemen en een vriendin bellen en hoor een geluid en denk aan het aansporen van manlief of mijn koters om dit of dat te doen.

Ontspannen

Het grootste verschil tussen mannen en vrouwen is dan het lege hokje dat mannen hebben en vrouwen niet. Of zoals Mark Gungor dat noemt: ‘de empty box’.

Het hokje met niks oftewel het hokje ontspannen.

Mannen doen aan vissen, kijken naar sport op tv of gaan hardlopen. Dan denken ze aan vissen, sport of hardlopen én ontspannen.

Vrouwen hebben zo’n hokje niet en doen enorme inspanningen om toch die staat van ontspanning te creëren. Het zijn voornamelijk vrouwen die doen aan yoga, meditatie, mindfulness cursussen of klankschaalavonden.

Dagelijks leven met het verschil

In plaats van me te ergeren aan mijn lief omdat hij weer niet zijn zoon heeft gebeld (zoals voorheen ik hem aanspoorde zijn moeder te bellen), doe ik het zelf. Ik bewonder zijn manier van leven, ontspannen, van moment naar moment (of hokje naar hokje) leven.

Veranderen kan ik hem en alle andere mensen niet. Begrip opbrengen wel. Met in het achterhoofd: mensen kun je niet in hokjes plaatsen of over één kam scheren. Wat je wel kunt doen is het verschil beamen en bedenken dat de wereld er een stuk mooier uitziet met al die verschillen.

En ja, als je bovenstaande in gedachten houdt bij het omgaan met collega’s (mannen: stop bovenstaande in hokje ondernemen én inhet hokje vrouwen), dan wordt communiceren een stuk eenvoudiger.

Op jouw verschil!

Michaela Wierdsma

 

 

 

Michaëla Wierdsma

Foto: Rachael Crowe

Koers houden of verplichtingen of beide?

‘Doe je best, doe wat je moet doen, doe je plicht.’ Woorden van deze strekking waren schering en inslag in mijn katholieke jeugd. Op naar een goed werkzaam leven.

Ik weiger

Vanaf nu doe ik het niet meer. Ik vertik het. Ik volg alleen nog mijn eigen koers. Doe wat je passie je ingeeft en leef vol vuur datgene waar je blij van wordt. Gepassioneerd en vol overgave doe je dat waar je voor geboren bent.

Vanaf nu wordt de agenda beheerst door mijn werk, mijn passies, mijn hobby’s en mijn wensen. En ik zie mezelf al zeggen: “Geen idee hoe je in IJmuiden moet komen, dan ga je maar niet. Wil je geen spruiten eten, pech, dan eet je maar niet. Wil je komen eten, sorry gast, het past mij niet.”

Aaargghh…… dit voelt niet goed. Dit voelt zo anders, zo niet leuk, zo niet aardig, zo niet…. Oeps, daar zit ‘m de kneep. Ik wil aardig gevonden worden. En dan graag zoals ik ben.

Aardig gevonden worden

Daar doe ik dus mijn best voor, dat is me tenslotte met de paplepel ingegoten. Ik houd rekening met iedereen. In de agenda staan de ploegenkalender van manlief en de activiteiten van de kinderen, de hond en het paard. Buiten dat hebben ze allemaal nog hun noden en behoeften. Daar houd ik rekening mee.

Regelmatig seks met lief, bakavondjes met dochter, etentjes met zoon en elke dag met de hond aan de wandel. Plus de overige aanhang.

Belangstellend informeren bij vrienden, familie, kennissen en collegea. Ik onthoud wat hen bezig houdt. Ik houd immers rekening met hen en onthoud dus ook dat ik op woensdagavond niet kan bellen, dan is het badmintonavond of zoiets.

Maar ik wil vrijheid, vrij om te doen wat ik wil en niet wat ik moet.

Tussen wensen en daden zitten praktische bezwaren

Ho, stop, dit gaat niet. Mijn onderbuikgevoel verteld mij dat ik me gelukkig voel bij mijn gezin, vrienden en collega’s. Dat ik mag zijn wie ik ben met mijn enthousiasme, directheid, naïviteit en drive. Dat zij maken dat ik kan doen wat ik doe, ondanks of juist dankzij alle ‘verplichtingen’.

Ik ben mijn eigen praktische bezwaar. Het ‘vinden-ze-me-wel-aardig’ stemmetje is privé gezien al aardig de kop afgehakt. Dat is eindelijk gelukt met de ‘graag of niet’ methodiek.

Dan nu zakelijk: daar is nog werk aan de winkel. Wil ik deze klant echt begeleiden, past deze huurder, wil ik naar dit netwerkevent of denk ik vooral aan de omzet die ook broodnodig is? Als ik iemand afwijs, vinden ze me dan nog aardig?

En daar zit ‘m de kneep

Met het nieuwe pad dat ik ingeslagen ben, neem ik nog mijn oude stemmetjes mee. Ineens werd het duidelijk. Net als privé krijg ik ook zakelijk alleen nog energie van dat ene netwerk, klant, huurder of zakenpartner die bij mij past.

Die mij als persoon prima vinden. Mijn klant of zakenpartner koopt niet alleen mijn product of service, nee, ze kopen een stukje mij. De drive, de inspiratie en het enthousiasme die kan ik alleen geven als ik volledig doe waar ik blij en gelukkig van wordt.

En eerlijk is eerlijk, ik wist het wel en jij weet het ook. Nu de volgende route uitzetten; Volg je eigen koers.

Verplichtingen geven ook

Het is de persoon die ik ben die maakt wat ik doe, waar ik gelukkig van word. Ook met een agenda die vol staat met ‘verplichtingen’. Zij geven mij de bandbreedte waartussen ik mij vol overgave kan bewegen.

Zou dat nou zo bedoelt zijn tijdens de wijze lessen van mijn ouders en leraren? Was dat maar zo gezegd, dan had ik er niet 40 jaar over gedaan.

Ik ben benieuwd hoe jij er voor zorgt dat je je eigen koers vaart. Laat het weten in onderstaand reactieveld, dan leer ook ik er van.

Op jouw leven!

Michaëla Wierdsma

NB: met I Love Life, help ik ondernemers om hun koers te varen. Neem contact met mij op als je een persoonlijk gesprek over jouw koerst wilt.

Eigenwaarde kun je alleen zelf bepalen

De waarde die je jezelf toekent, de eigenwaarde, is gebaseerd op…. Ja, waarop eigenlijk? Wordt dat bepaald door wat je op je salarisstrookje staat, je maandelijkse omzet, de waarde van je woning, de studieresultaten van je kinderen, de zorg die je geeft aan je ouders? Of wordt je waarde bepaald door het aantal complimentjes dat je ontvangt, de vrienden die je hebt of het vrijwilligerswerk dat je doet?

Hoe assertief moet je zijn om je eigenwaarde te bepalen?

Kun je waarde hangen aan iemands leven en is de een meer waard dan de ander? Is een autochtoon meer waard dan een allochtoon? Is iemand in de kracht van zijn leven meer waard dan een 60 er? Is een extravert persoon meer waard dan een introvert persoon?

Er is geen een duidend antwoord. Waarde wordt door veel factoren bepaald. Assertiviteit is er een van. Het belangrijkste is echter dat jij jezelf waardevol vindt en zelfwaardering hebt.

Eigenwaarde kun je op twee manieren bij jezelf bepalen:

Door wat een ander van je vindt

Door wat je van jezelf vindt

En dan is in mijn optiek de tweede belangrijker dan de eerste. Jouw waarde is dat wat jij jezelf toekent. Een ander kan je allerlei eigenschappen toedichten en complimenten geven, afkraken of twijfels hebben: het is aan jou hoe je die ontvangt en opneemt. Wat een ander van jou vindt heeft invloed, evenals het moment waarop je jezelf een waarde toekent.

Met mijn klanten bij I Love Life Coaching een ‘waarde meting’, onverwacht vraag ik hen wat hun zelfwaardering is in het algemeen, als partner, ouder, collega of kind.

Sandra schatte zichzelf op bepaalde gebieden laag in. Ze had overal een verklaring voor en liet die vooral afhangen van hoe ze veronderstelde dat een ander over haar dacht! Dat bleek dus invloed te hebben op alles wat ze deed in haar werk en leven. ‘Wat zou een ander er wel niet van denken’

Verhoog je eigenwaarde

Je eigenwaarde kun je op allerlei manieren verhogen. Dat kan heel doelgericht met behulp van 6 vragen:

  1. Wat is je eigenwaarde nu? Geef het spontaan een cijfer.
  2. Waarom zou je je eigenwaarde willen verhogen?
  3. Wat levert het op als je je eigenwaarde verhoogt? Hoe zie je jezelf dan?
  4. Wat is de oorzaak van je lage eigenwaarde?
  5. Wat kun je doen om je eigenwaarde te verhogen?
  6. Wanneer onderneem je actie?

Je kunt jezelf ook aanleren om bij elke gedachte die je hebt te bepalen of het jouw mening is of die van een ander. Of je er waarde aan kunt hechten of niet. Uiteindelijk ben jezelf degene die jouw waarde bepaald.

Sandra kreeg als implementatie één dag het turven van negatieve gedachten naar zichzelf toe. Het was confronterend hoe vaak ze zichzelf negatief bejegende! Aansluitend leerde Sandra om elke negatieve bejegening om te zetten in iets positiefs. Van ‘trut, je bent weer te laat’ naar ‘gelukkig meid, je bent veilig gearriveerd’. Gaandeweg steeg haar eigenwaarde en daarmee haar zelfvertrouwen. Resultaat van deze en meerdere implementaties: een andere baan waar ze zichzelf in eerste instantie niet goed genoeg voor vond.

Pas dit toe en je voelt je waardevol?

Welnee, de implementatie van Sandra leert je om van een vijf naar een acht te gaan. Dusdanig dat je een realistische kijk op jezelf krijgt. Op momenten dat: het even tegenzit, anderen je minder waarderen, je minder geweldig bent dan je dacht, weet je dat het een moment opname is.

Kijk dan even in de spiegel en zeg: “ik vind het niet belangrijk wat anderen van me vinden, wat vindt jij daarvan?” En lach dan eens flink om je capriolen dan weet je je waarde weer.

Wat doe jij om je eigenwaarde te behouden of te verhogen? Reageer in onderstaand commentaarveld, ik ben benieuwd naar jouw manieren en leer daar graag van.

Op jouw eigenwaarde!

Michaëla Wierdsma

Michaëla Wierdsma

PS: DEEL dit artikel alsjeblieft met jouw netwerk door op de FacebookLinkedInTwitter en Google  knoppen te klikken, want zo kunnen je vrienden in jouw netwerk ook van dit materiaal profiteren.

Foto: Christopher Sardegna

‘Mensen moeten zoveel, ze hebben zo’n haast, het lijkt wel of ze niet meer kunnen ontspannen’

Ik sprak een aantal zusters in het klooster van mijn tante in Tilburg. De gemiddelde leeftijd in het moederhuis is 90 . “Rust, reinheid en regelmaat, maakt dat we zo oud worden” vertelde mijn tante. “Ja, en dat we geen zorgen hebben en niets moeten” beaamde een ander.

Onderweg naar huis dacht ik daarover na. Wat maakt dat de zusters zo oud worden en relatief gezond? Er zat echt wel een ‘moeten’ in hun leven. Elke dag naar de mis, zoveel keer bidden, werken tot op hoge leeftijd, uitgezonden worden voor missie terwijl je bang bent voor slangen. En zeker in het begin veel dingen die plezier geven niet mogen, zoals familiebezoek ontvangen.

In andere dingen hadden ze keuzes. Ze kozen hun eigen zusternaam. Mijn tante ging voor Michaël, strijder Gods. “Ik ging er voor om te strijden voor de liefde” sprak tante strijdlustig en met haar vuist maakte de nu 87-jarig tante nog zo’n overwinningsgebaar. Zr. Michaël, ze is nog steeds blij met haar keuze.

Keuze in plaats van moeten

De aartsengel Michaël was mijn tantes inspiratiebron waar zij in alle moeilijke en mooie tijden houvast aan had. Haar keuze destijds om zich niet met haar vriend te verloven maar te kiezen voor een leven als non hield geboden en verboden in. Echter de essentie van haar keuze is de inspiratiebron.

Om van moeten geen dwang te maken, maar het te zien als een logisch gevolg van de keuzes die je maakt geeft gelijk een stuk ontspanning. Tantes keuze voor het kloosterleven hield in geen gezin hebben. De geboorte van mijn broer en mij heeft haar wel doen twijfelen.

Het hebben van kinderen houdt in dat je hun was ook doet. Bij het kiezen voor een eigen onderneming weet je dat je de administratie moet bijhouden. Het accepteren van een baan is ook kiezen voor de werkoverleg of samenwerken met collega’s die je minder leuk vindt.

Acceptatie

Mijn moeten heeft te maken met mijn keuzes en acceptatie van de minder leuke kanten. Ik moet aan marketing doen en een website bijhouden, iets wat niet echt mijn ding is. Het weegt echter op tegen de leuke kanten van mijn werk: het resultaat van de verandering zien bij mijn klanten, hun eyeopeners, het doel van hun leven of onderneming weer vinden. Zo mooi.

Een paar uur bij tante in het klooster leert mij weer wat acceptatie en dankbaarheid is. Het moeten wordt ontspannen en ontspannen is in het nu.

En dat laatste is soms nog wel een ding. Ontspannen in het nu. Mijn gedachten vliegen alle kanten uit, de ‘to-do’ lijst danst voor mijn ogen en het antwoordapparaat knippert. En dan maak ik de keuze: NU. Telefoon uit, agenda dicht, pc uit en weer even beseffen waar ik voor sta.

Word wakker
Word wakker uit je drukke leven, maak van moeten ontspannen en stel je zelf de belangrijkste vraag van dit moment.

Hoe wil ik terugkijken in het uur van mijn dood?

En dan blik ik terug naar de negen cirkels in mijn leven die de essentie vormen van mijn bestaan. Dan blijkt ontspannen niet zo moeilijk.

Het is een van de inspiraties die mijn klanten ook meekrijgen.

Janine verwoorde het zo: ‘In plaats van te wachten tot er iets ernstigs gebeurt als wake-up call, bleek deze vraag al een eye-opener te zijn. Het stelde mij in staat om vanaf dat moment ook echt stappen te zetten naar mijn I Love Life leven’.

Wat is voor jou ontspanning en hoe pas je dat dagelijks toe? Schrijf je reactie in het commentaarveld hieronder. Ik leer graag van jouw talent en creativiteit.

Heb jij moeite om van moeten mogen te maken of dit toe te passen. Grote kans dat hier een blokkade achter zit. Neem contact met me op als je in aanmerking wilt komen voor een GRATIS Check Up ter waarde van € 147,00.

Op jouw ont-moeten!

Michaëla Wierdsma
Michaëla Wierdsma

PS: Top als je dit artikel DEELT met jouw netwerk door op de FacebookLinkedInTwitter en Google  knoppen te klikken, want zo kunnen je relaties in jouw netwerk ook van dit materiaal profiteren.

© 2016, I Love Life. Alle rechten voorbehouden. Ontworpen en onderhouden door websitedienstverlening.nl ILoveLife is een geregistreerd handelsmerk.