I Love Life – Inspiratie

Wat wil ik worden als ik groot ben?

Later als ik groot ben

Daar sta je dan. Veertig plus. Ineens drong het tot mij door. De eerste helft van mijn leven is statistisch voorbij. Waar is de tijd gebleven? Alleen die zin al maakt me tot een ‘ouwe doos’. De weemoedige treurigheid straalt er van af.

Is dit wat ik wilde toen ik jong was?

Nou, echt niet. Ik weet zeker dat ik ‘dit’ niet voor ogen had. Ik wist, toen ik 16 of 20 was, namelijk helemaal niet wat ik wilde-worden-als-ik-later-groot-ben. Ik deed maar wat. Iets met mensen, dat wist ik wel. Met dieren, economie of techniek had ik minder affiniteit.
De wereld lag voor me open, geen idee wat er te halen viel, laat staan wat te brengen. En dan word je veertig, tijd voor een feestje en daarna de deceptie. Is dit het nou?

De vraag rees wederom: wat wil ik worden als je groot bent? Echt, zo’n vraag waar ik geen antwoord op had. Ik ging nog even door met uitstelgedrag, nog even varen op de golven van alledag. De gebruikelijke moedertaken, klanten in mijn praktijk, een cursus, een buitenlandse student in huis en actief in vrijwilligers werk. Tot mijn moeder ziek werd, kanker. Mijn wereld stond even stil….

Wake up call

Op nieuw drong dezelfde vraag zich op. ‘Wat wil ik worden als ik groot ben?’ nu meer beseffend dat het leven eindig is. Het was een moment om nu serieus te kijken naar wat ik bereikt heb, waar ik nu sta en waar ik in de toekomst naar toe wil.
Het was alsof ik uit een winterslaap ontwaakte. Geen moment te verliezen.

‘Ik ben aan de beurt’ schreeuwde elke cel in mijn lijf terwijl ik nog aan alle kanten vastgekleefd zat aan zorg. Zorg voor mijn kinderen, zorg voor het huishouden, zorg voor mijn klanten, zorg om mijn ouders. Met bijbehorende titel: moeder van, vrouw van, dochter van, therapeut van, klassenouder van of wat voor ‘van’ dan ook. Verdorie, wie ben IK dan?

Tijd voor actie

Geen gejeremieer meer, tijd voor actie. Tijd om zelf het heft in handen te nemen. Uit te vinden wie ‘IK’ dan ben.

Ik wilde studeren. Kijken of mijn brein nog werkt. Ik wil de fysieke uitdaging, ervaren wat mijn lijf nog kan. Ik wil mijn verhaal vertellen, maar wat is mijn verhaal?

“Dus even praktisch Wierdsma”, sprak ik tot mijzelf. Niet alles tegelijk, tenslotte ben ik ook nog een ‘van’ persoon en heb je ‘zorg voor’.

Vrijheid

Ik ging plannen en vrijheid voor mijzelf creëren. Een paar taken afstoten en daadwerkelijk tijd vrij maken om te doen wat ik wil.

Wat een enorme vrijheid werd dat. Om de week een dag naar Utrecht om onderwezen te worden. Een feest, nieuwe inzichten, nieuwe stof, oude stof in een nieuw jasje. Even uit de sleur van alle dag met mensen die niets van je hoeven of verwachten, waar je medestudent bent. Heerlijk.

Voor de lezers van mijn boek ‘Smelt die ijsberg!’ is de rest bekend. Na het studeren, werd de Alpe d’Huez fietsen mijn doel met als logische volgende stap, schrijven. Opschrijven wat ik in de tien jaar daarvoor met mijn klanten heb bereikt, hoe je zelf aan de slag kunt om uit je vastgeroeste patronen te ontsnappen.

Typisch 40

Is dit typisch iets voor 40 plussers? Geen idee, wat ik wel zie is dat er herkenning is in de stappen die ik heb gezet en nog zet. Dat het mensen inspireert om ook zelf het heft in handen te nemen en te kiezen voor wie zij zijn. En dat is dan mooi de bevestiging om niet te lang stil te staan bij ‘wie ben ik dan’.

Gewoon doen dus.

Later als ik groot ben

Weet ik nu wat ik wil worden als ik groot ben? Nee, maar het is ook niet belangrijk meer. Ik heb geleerd om te zijn wie ik ben, met mijn talenten, mijn onhebbelijkheden, mijn energie en mijn leven. Met vooral de nadruk op de leuke kanten, die leveren namelijk een leuke IK op.

Ik word er blij, energiek, vrolijk en zelfverzekerd van. Ik leef NU, ik leef: ik leef een I Love Life leven. Zo’n lekker luchtig leven waar ik onbewust van gedroomd heb.

Tsjonge, dat ik daar eerst 48 voor moest worden om dat te beseffen. Weet je wat, ik word 100, dan zit ik nu mooi nog niet in mijn tweede helft.

Enne, hoe gaat jouw tweede helft er uit zien denk je? Ik ben heel benieuwd.Laat het weten in het reactieveld hieronder, ik laat me heel graag inspireren door jou.

Michaëla Wierdsma

Foto gemaakt door: Annie Spratt

One Response to “Later als ik groot ben”

  1. Ashirda Oosterlee

    Bedankt Michaela,
    Het verhaal komt mij niet onbekend voor: echter voor mij ligt het meer in de lijn, hoe ziet mijn leven eruit als ik echt authenticiteit ervaar. Ik heb het gevoel in de overleving te zitten, dat los laten: dan in het leven te stappen dat omhelzen.
    Kiezen en door met gemaakte keuze; je eboek sluit daarbij aan.
    Goed geschreven bruikbaar materiaal
    Pluim voor je lichte helder geschreven boek, dank je wel,

    Van Ashirda

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2016, I Love Life. Alle rechten voorbehouden. Ontworpen en onderhouden door websitedienstverlening.nl ILoveLife is een geregistreerd handelsmerk.